What am I? human? چیستم من؟ یک انسان؟

John Lennon - Imagine (Pablo Stanley Art) (Full Song With Color) (Lyrics)

No man has ended up in hell. No one has come back from paradise. This world and the planet itself is paradise. We will preserve our paradise and not turn it into a hell.

Bahman Chehel Amirani

هیچکس به جهنم نرفته است. هیچکس از بهشت برنگشته است. این جهان و این کره زمین خود بهشت است. ما از این بهشت نگهداری کنیم و از آن یک جهنم نسازیم.                                                                      ا

بهمن چهل امیرانی

انسان و انسانیت

اخلاق پنج اصل دارد
عدالت و انصاف
رهایی و آزادی
محبت و عشق
درک واقعیت


حقوق بشر


Även om vissa ordböcker definierar rättigheter som ”ett privilegium,” så talar vi om något mycket mer grundläggande när vi använder det ifråga om ”mänskliga rättigheter.”*

Alla människor är berättigade till vissa rättigheter – helt enkelt därför att de är människor. Dessa kallas ”mänskliga rättigheter” snarare än privilegier (som är något man kan berövas på grund av någons nyck).

De kallas ”rättigheter” därför att de är sådant som du får lov att vara, göra och ha. Dessa rättigheter finns för att skydda dig mot folk som kanske skulle vilja skada dig. De finns också för att hjälpa oss komma bra överens med varandra och leva i frid.

Många människor vet någonting om sina rättigheter. De vet vanligtvis att de har rätt till mat och en säker plats att bo på. De vet att de har rätt att få betalt för det arbete som de utför. Men det finns många fler rättigheter.

När folk inte vet vilka deras mänskliga rättigheter är, kan kränkningar som till exempel diskriminering, intolerans, orättvisa, förtryck och slaveri uppstå.

FN anammade den Allmänna förklaringen om de mänskliga rättigheterna, till följd av ohyggligheterna och den stora förlusten människoliv under andra världskriget, så att de skulle utgöra grunden för en gemensam förståelse av vad varje människa har för rättigheter. Den utgör grunden för en värld byggd på frihet, rättvisa och fred.


While some dictionaries define the word right as “a privilege,” when used in the context of “human rights,” we are talking about something more basic.*

Every person is entitled to certain fundamental rights, simply by the fact of being human. These are called “human rights” rather than a privilege (which can be taken away at someone’s whim).

They are “rights” because they are things you are allowed to be, to do or to have. These rights are there for your protection against people who might want to harm or hurt you. They are also there to help us get along with each other and live in peace.

Many people know something about their rights. Generally they know they have the right to food and a safe place to stay. They know they have a right to be paid for the work they do. But there are many other rights.

When human rights are not well known by people, abuses such as discrimination, intolerance, injustice, oppression and slavery can arise.

Born out of the atrocities and enormous loss of life during World War II, the United Nations Universal Declaration of Human Rights was signed in 1948 to provide a common understanding of what everyone’s rights are. It forms the basis for a world built on freedom, justice and peace.


Originally, people had rights only because of their membership in a group, such as a family. Then, in 539 BC, Cyrus the Great, after conquering the city of Babylon, did something totally unexpected—he freed all slaves to return home. Moreover, he declared people should choose their own religion. The Cyrus Cylinder, a clay tablet containing his statements, is the first human rights declaration in history.

The idea of human rights spread quickly to India, Greece and eventually Rome. The most important advances since then have included:

1215: The Magna Carta—gave people new rights and made the king subject to the law.

1628: The Petition of Right—set out the rights of the people.

1776: The United States Declaration of Independence—proclaimed the right to life, liberty and the pursuit of happiness.

1789: The Declaration of the Rights of Man and of the Citizen—a document of France, stating that all citizens are equal under the law.

1948: The Universal Declaration of Human Rights—the first document listing the 30 rights to which everyone is entitled.

For a more in-depth look at the history of human rights, go to the United for Human Rights website. >>

The decrees Cyrus made on human rights were inscribed in the Akkadian language on a baked-clay cylinder. The decrees Cyrus made on human rights were inscribed in the Akkadian language on a baked-clay cylinder.


The Cyrus Cylinder (539 B.C.)

In 539 B.C., the armies of Cyrus the Great, the first king of ancient Persia, conquered the city of Babylon. But it was his next actions that marked a major advance for Man. He freed the slaves, declared that all people had the right to choose their own religion, and established racial equality. These and other decrees were recorded on a baked-clay cylinder in the Akkadian language with cuneiform script.Known today as the Cyrus Cylinder, this ancient record has now been recognized as the world’s first charter of human rights. It is translated into all six official languages of the United Nations and its provisions parallel the first four Articles of the Universal Declaration of Human Rights.

Cyrus the Great, the first king of Persia, freed the slaves of Babylon, 539 B.C. Cyrus the Great, the first king of Persia, freed the slaves of Babylon, 539 B.C.

The Spread of Human Rights

From Babylon, the idea of human rights spread quickly to India, Greece and eventually Rome. There the concept of “natural law” arose, in observation of the fact that people tended to follow certain unwritten laws in the course of life, and Roman law was based on rational ideas derived from the nature of things.

Documents asserting individual rights, such as the Magna Carta (1215), the Petition of Right (1628), the US Constitution (1787), the French Declaration of the Rights of Man and of the Citizen (1789), and the US Bill of Rights (1791) are the written precursors to many of today’s human rights documents.

Magna Carta, or “Great Charter,” signed by the King of England in 1215, was a turning point in human rights. Magna Carta, or “Great Charter,” signed by the King of England in 1215, was a turning point in human rights.

The Magna Carta (1215)

The Magna Carta, or “Great Charter,” was arguably the most significant early influence on the extensive historical process that led to the rule of constitutional law today in the English-speaking world.In 1215, after King John of England violated a number of ancient laws and customs by which England had been governed, his subjects forced him to sign the Magna Carta, which enumerates what later came to be thought of as human rights. Among them was the right of the church to be free from governmental interference, the rights of all free citizens to own and inherit property and to be protected from excessive taxes. It established the right of widows who owned property to choose not to remarry, and established principles of due process and equality before the law. It also contained provisions forbidding bribery and official misconduct.

Widely viewed as one of the most important legal documents in the development of modern democracy, the Magna Carta was a crucial turning point in the struggle to establish freedom.

In 1628 the English Parliament sent this statement of civil liberties to King Charles I. In 1628 the English Parliament sent this statement of civil liberties to King Charles I.

Petition of Right (1628)

The next recorded milestone in the development of human rights was the Petition of Right, produced in 1628 by the English Parliament and sent to Charles I as a statement of civil liberties. Refusal by Parliament to finance the king’s unpopular foreign policy had caused his government to exact forced loans and to quarter troops in subjects’ houses as an economy measure. Arbitrary arrest and imprisonment for opposing these policies had produced in Parliament a violent hostility to Charles and to George Villiers, the Duke of Buckingham. The Petition of Right, initiated by Sir Edward Coke, was based upon earlier statutes and charters and asserted four principles: (1) No taxes may be levied without consent of Parliament, (2) No subject may be imprisoned without cause shown (reaffirmation of the right of habeas corpus), (3) No soldiers may be quartered upon the citizenry, and (4) Martial law may not be used in time of peace.

In 1776, Thomas Jefferson penned the American Declaration of Independence. In 1776, Thomas Jefferson penned the American Declaration of Independence.

United States Declaration of Independence (1776)

On July 4, 1776, the United States Congress approved the Declaration of Independence. Its primary author, Thomas Jefferson, wrote the Declaration as a formal explanation of why Congress had voted on July 2 to declare independence from Great Britain, more than a year after the outbreak of the American Revolutionary War, and as a statement announcing that the thirteen American Colonies were no longer a part of the British Empire. Congress issued the Declaration of Independence in several forms. It was initially published as a printed broadsheet that was widely distributed and read to the public.

Philosophically, the Declaration stressed two themes: individual rights and the right of revolution. These ideas became widely held by Americans and spread internationally as well, influencing in particular the French Revolution.

The Bill of Rights of the US Constitution protects basic freedoms of United States citizens. The Bill of Rights of the US Constitution protects basic freedoms of United States citizens.

The Constitution of the United States of America (1787) and Bill of Rights (1791)

Written during the summer of 1787 in Philadelphia, the Constitution of the United States of America is the fundamental law of the US federal system of government and the landmark document of the Western world. It is the oldest written national constitution in use and defines the principal organs of government and their jurisdictions and the basic rights of citizens.

The first ten amendments to the Constitution—the Bill of Rights—came into effect on December 15, 1791, limiting the powers of the federal government of the United States and protecting the rights of all citizens, residents and visitors in American territory.

The Bill of Rights protects freedom of speech, freedom of religion, the right to keep and bear arms, the freedom of assembly and the freedom to petition. It also prohibits unreasonable search and seizure, cruel and unusual punishment and compelled self-incrimination. Among the legal protections it affords, the Bill of Rights prohibits Congress from making any law respecting establishment of religion and prohibits the federal government from depriving any person of life, liberty or property without due process of law. In federal criminal cases it requires indictment by a grand jury for any capital offense, or infamous crime, guarantees a speedy public trial with an impartial jury in the district in which the crime occurred, and prohibits double jeopardy.

Following the French Revolution in 1789, the Declaration of the Rights of Man and of the Citizen granted specific freedoms from oppression, as an “expression of the general will.” Following the French Revolution in 1789, the Declaration of the Rights of Man and of the Citizen granted specific freedoms from oppression, as an “expression of the general will.”

Declaration of the Rights of Man and of the Citizen (1789)

In 1789 the people of France brought about the abolishment of the absolute monarchy and set the stage for the establishment of the first French Republic. Just six weeks after the storming of the Bastille, and barely three weeks after the abolition of feudalism, the Declaration of the Rights of Man and of the Citizen (French: La Déclaration des Droits de l’Homme et du Citoyen) was adopted by the National Constituent Assembly as the first step toward writing a constitution for the Republic of France.

The Declaration proclaims that all citizens are to be guaranteed the rights of “liberty, property, security, and resistance to oppression.” It argues that the need for law derives from the fact that “...the exercise of the natural rights of each man has only those borders which assure other members of the society the enjoyment of these same rights.” Thus, the Declaration sees law as an “expression of the general will,“ intended to promote this equality of rights and to forbid “only actions harmful to the society.”

The original document from the first Geneva Convention in 1864 provided for care to wounded soldiers. The original document from the first Geneva Convention in 1864 provided for care to wounded soldiers.

The First Geneva Convention (1864)

In 1864, sixteen European countries and several American states attended a conference in Geneva, at the invitation of the Swiss Federal Council, on the initiative of the Geneva Committee. The diplomatic conference was held for the purpose of adopting a convention for the treatment of wounded soldiers in combat.The main principles laid down in the Convention and maintained by the later Geneva Conventions provided for the obligation to extend care without discrimination to wounded and sick military personnel and respect for and marking of medical personnel transports and equipment with the distinctive sign of the red cross on a white background.

Fifty nations met in San Francisco in 1945 and formed the United Nations to protect and promote peace. Fifty nations met in San Francisco in 1945 and formed the United Nations to protect and promote peace.

The United Nations (1945)

World War II had raged from 1939 to 1945, and as the end drew near, cities throughout Europe and Asia lay in smoldering ruins. Millions of people were dead, millions more were homeless or starving. Russian forces were closing in on the remnants of German resistance in Germany’s bombed-out capital of Berlin. In the Pacific, US Marines were still battling entrenched Japanese forces on such islands as Okinawa.In April 1945, delegates from fifty countries met in San Francisco full of optimism and hope. The goal of the United Nations Conference on International Organization was to fashion an international body to promote peace and prevent future wars. The ideals of the organization were stated in the preamble to its proposed charter: “We the peoples of the United Nations are determined to save succeeding generations from the scourge of war, which twice in our lifetime has brought untold sorrow to mankind.”

The Charter of the new United Nations organization went into effect on October 24, 1945, a date that is celebrated each year as United Nations Day.

The Universal Declaration of Human Rights has inspired a number of other human rights laws and treaties throughout the world. The Universal Declaration of Human Rights has inspired a number of other human rights laws and treaties throughout the world.

The Universal Declaration of Human Rights (1948)

By 1948, the United Nations’ new Human Rights Commission had captured the world’s attention. Under the dynamic chairmanship of Eleanor Roosevelt—President Franklin Roosevelt’s widow, a human rights champion in her own right and the United States delegate to the UN—the Commission set out to draft the document that became the Universal Declaration of Human Rights. Roosevelt, credited with its inspiration, referred to the Declaration as the international Magna Carta for all mankind. It was adopted by the United Nations on December 10, 1948.In its preamble and in Article 1, the Declaration unequivocally proclaims the inherent rights of all human beings: “Disregard and contempt for human rights have resulted in barbarous acts which have outraged the conscience of mankind, and the advent of a world in which human beings shall enjoy freedom of speech and belief and freedom from fear and want has been proclaimed as the highest aspiration of the common people...All human beings are born free and equal in dignity and rights.”

The Member States of the United Nations pledged to work together to promote the thirty Articles of human rights that, for the first time in history, had been assembled and codified into a single document. In consequence, many of these rights, in various forms, are today part of the constitutional laws of democratic nations.

Read the United Nations Universal Declaration of Human Rights in a simplified form:

Simplified Version
چکیدهِ سخن


1. We Are All Born Free & Equal.

ما همه آزاد و برابر زاده شده ایم

2. Don’t Discriminate. 

تبعیض نگذاشتن

3. The Right to Life. 

حق زندگی

4. No Slavery. 

برده داری نه

5. No Torture.

شکنجه نه

6. You Have Rights No Matter Where You Go.

حق و حقوق تو هرجا که بروی با توست

7. We’re All Equal Before the Law. 

ما همه در برابر قانون برابر هستیم

8. Your Human Rights Are Protected by Law.  

 از حق و حقوق تو در قانون نگهداری می شود

9. No Unfair Detainment.

هیچکس را نمی توان خودسرانه دستگیرکرد

10. The Right to Trial. 

حق رسیدگی در دادگاه

11. We’re Always Innocent Till Proven Guilty. 

ما هیچکدام مجرم نیستیم تا جرم ما ثابت شود

12. The Right to Privacy.

حق داشتن زندگی خصوصی

13. The Freedom to Move.

حق رفت و آمد آزاد

14. The Right to Asylum.

حق پیداکردن یک جای امن برای زندگی

15. Right to a Nationality.

حق داشتن شهروندی

16. Marriage and Family.

ازدواج و خانواده

17. The Right to Ownership.

حق داشتن آنچه از آنه آدم است

18. Freedom of Thought.

آزادی اندیشه

19. Freedom of Expression.

آزادی بیان

20. The Right to Public Assembly.

آزادی گردهمایی

21. The Right to Democracy.

حق داشتن مردم سالاری

22. Social Security.

امنیت اجتماعی

23. Workers’ Rights.

حق کار

24. The Right to Play.

حق بازی کردن

25. Food and Shelter for All.

خوراکی و آشیامه برای همه

26. The Right to Education.

حق آموزش

27. Copyright.

حق برخورداری از آفریده های خود

28. A Fair and Free World.

یک جهان آزاد و دادگر

29. Responsibility.


30. No One Can Take Away Your Human Rights.

هیچکس نمی تواند حق و حقوق تو را بگیرد

Read the full text of the United Nations Universal Declaration of Human Rights at the bottom of the page.

Roger Waters - To Kill the Child (with lyrics)

Thought of You - an AMAZING love story animation by Ryan Woodward with music by Nick Lovell

Belle uses her champion karate and self-defense skills to empower at-risk Indian girls to protect themselves from human trafficking threats.

Amnesty International : Against Torture Each Letter Counts (2009)

بدن من به خودم تعلق دارد

Amnesty International - Pens

Lek first fell in love with Thai elephants at five years old. A haunting discovery of a severely abused elephant early in her youth broke her heart, compelling her to commit her life to protecting these highly endangered creatures. What resulted is the Elephant Nature Park in Northern Thailand, home to dozens of rescued Asian elephants.

انیمیشن فراز و فرود - برای مقابله با افسردگی


Based on an ancient story about hunger and sharing, this animated video is part of Caritas’ “One Human Family, Food for All” campaign. The “allegory of the long spoons” teaches us that when we struggle to feed only ourselves, everyone goes hungry. But when we focus on our neighbour’s hunger, we discover there are ways to feed everyone.



Whereas recognition of the inherent dignity and of the equal and inalienable rights of all members of the human family is the foundation of freedom, justice and peace in the world, 

Whereas disregard and contempt for human rights have resulted in barbarous acts which have outraged the conscience of mankind, and the advent of a world in which human beings shall enjoy freedom of speech and belief and freedom from fear and want has been proclaimed as the highest aspiration of the common people, 

Whereas it is essential, if man is not to be compelled to have recourse, as a last resort, to rebellion against tyranny and oppression, that human rights should be protected by the rule of law, 

Whereas it is essential to promote the development of friendly relations between nations, 

Whereas the peoples of the United Nations have in the Charter reaffirmed their faith in fundamental human rights, in the dignity and worth of the human person and in the equal rights of men and women and have determined to promote social progress and better standards of life in larger freedom, 

Whereas Member States have pledged themselves to achieve, in cooperation with the United Nations, the promotion of universal respect for and observance of human rights and fundamental freedoms, 

Whereas a common understanding of these rights and freedoms is of the greatest importance for the full realization of this pledge, 

Now, therefore,

The General Assembly,

Proclaims this Universal Declaration of Human Rights as a common standard of achievement for all peoples and all nations, to the end that every individual and every organ of society, keeping this Declaration constantly in mind, shall strive by teaching and education to promote respect for these rights and freedoms and by progressive measures, national and international, to secure their universal and effective recognition and observance, both among the peoples of Member States themselves and among the peoples of territories under their jurisdiction.

Article 1.

All human beings are born free and equal in dignity and rights. They are endowed with reason and conscience and should act towards one another in a spirit of brotherhood.

Article 2.

Everyone is entitled to all the rights and freedoms set forth in this Declaration, without distinction of any kind, such as race, colour, sex, language, religion, political or other opinion, national or social origin, property, birth or other status.

Furthermore, no distinction shall be made on the basis of the political, jurisdictional or international status of the country or territory to which a person belongs, whether it be independent, trust, non-self-governing or under any other limitation of sovereignty.

Article 3.

Everyone has the right to life, liberty and security of person.

Article 4.

No one shall be held in slavery or servitude; slavery and the slave trade shall be prohibited in all their forms.

Article 5.

No one shall be subjected to torture or to cruel, inhuman or degrading treatment or punishment.

Article 6.

Everyone has the right to recognition everywhere as a person before the law.

Article 7.

All are equal before the law and are entitled without any discrimination to equal protection of the law. All are entitled to equal protection against any discrimination in violation of this Declaration and against any incitement to such discrimination.

Article 8.

Everyone has the right to an effective remedy by the competent national tribunals for acts violating the fundamental rights granted him by the constitution or by law.

Article 9.

No one shall be subjected to arbitrary arrest, detention or exile.

Article 10.

Everyone is entitled in full equality to a fair and public hearing by an independent and impartial tribunal, in the determination of his rights and obligations and of any criminal charge against him.

Article 11.

Everyone charged with a penal offence has the right to be presumed innocent until proved guilty according to law in a public trial at which he has had all the guarantees necessary for his defence.
No one shall be held guilty of any penal offence on account of any act or omission which did not constitute a penal offence, under national or international law, at the time when it was committed. Nor shall a heavier penalty be imposed than the one that was applicable at the time the penal offence was committed.

Article 12.

No one shall be subjected to arbitrary interference with his privacy, family, home or correspondence, nor to attacks upon his honour and reputation. Everyone has the right to the protection of the law against such interference or attacks.

Article 13.

Everyone has the right to freedom of movement and residence within the borders of each State.
Everyone has the right to leave any country, including his own, and to return to his country.

Article 14.

Everyone has the right to seek and to enjoy in other countries asylum from persecution.
This right may not be invoked in the case of prosecutions genuinely arising from nonpolitical crimes or from acts contrary to the purposes and principles of the United Nations.

Article 15.

Everyone has the right to a nationality.
No one shall be arbitrarily deprived of his nationality nor denied the right to change his nationality.

Article 16.

Men and women of full age, without any limitation due to race, nationality or religion, have the right to marry and to found a family. They are entitled to equal rights as to marriage, during marriage and at its dissolution.
Marriage shall be entered into only with the free and full consent of the intending spouses.
The family is the natural and fundamental group unit of society and is entitled to protection by society and the State.

Article 17.

Everyone has the right to own property alone as well as in association with others.
No one shall be arbitrarily deprived of his property.

Article 18.

Everyone has the right to freedom of thought, conscience and religion; this right includes freedom to change his religion or belief, and freedom, either alone or in community with others and in public or private, to manifest his religion or belief in teaching, practice, worship and observance.

Article 19.

Everyone has the right to freedom of opinion and expression; this right includes freedom to hold opinions without interference and to seek, receive and impart information and ideas through any media and regardless of frontiers.

Article 20.

Everyone has the right to freedom of peaceful assembly and association.
No one may be compelled to belong to an association.

Article 21.

Everyone has the right to take part in the government of his country, directly or through freely chosen representatives.
Everyone has the right to equal access to public service in his country.
The will of the people shall be the basis of the authority of government; this will shall be expressed in periodic and genuine elections which shall be by universal and equal suffrage and shall be held by secret vote or by equivalent free voting procedures.

Article 22.

Everyone, as a member of society, has the right to social security and is entitled to realization, through national effort and international co-operation and in accordance with the organization and resources of each State, of the economic, social and cultural rights indispensable for his dignity and the free development of his personality.

Article 23.

Everyone has the right to work, to free choice of employment, to just and favourable conditions of work and to protection against unemployment.
Everyone, without any discrimination, has the right to equal pay for equal work.
Everyone who works has the right to just and favourable remuneration ensuring for himself and his family an existence worthy of human dignity, and supplemented, if necessary, by other means of social protection.
Everyone has the right to form and to join trade unions for the protection of his interests.

Article 24.

Everyone has the right to rest and leisure, including reasonable limitation of working hours and periodic holidays with pay.

Article 25.

Everyone has the right to a standard of living adequate for the health and well-being of himself and of his family, including food, clothing, housing and medical care and necessary social services, and the right to security in the event of unemployment, sickness, disability, widowhood, old age or other lack of livelihood in circumstances beyond his control.
Motherhood and childhood are entitled to special care and assistance. All children, whether born in or out of wedlock, shall enjoy the same social protection.

Article 26.

Everyone has the right to education. Education shall be free, at least in the elementary and fundamental stages. Elementary education shall be compulsory. Technical and professional education shall be made generally available and higher education shall be equally accessible to all on the basis of merit.
Education shall be directed to the full development of the human personality and to the strengthening of respect for human rights and fundamental freedoms. It shall promote understanding, tolerance and friendship among all nations, racial or religious groups, and shall further the activities of the United Nations for the maintenance of peace.
Parents have a prior right to choose the kind of education that shall be given to their children.

Article 27.

Everyone has the right freely to participate in the cultural life of the community, to enjoy the arts and to share in scientific advancement and its benefits.
Everyone has the right to the protection of the moral and material interests resulting from any scientific, literary or artistic production of which he is the author.

Article 28.

Everyone is entitled to a social and international order in which the rights and freedoms set forth in this Declaration can be fully realized.

Article 29.

Everyone has duties to the community in which alone the free and full development of his personality is possible.
In the exercise of his rights and freedoms, everyone shall be subject only to such limitations as are determined by law solely for the purpose of securing due recognition and respect for the rights and freedoms of others and of meeting the just requirements of morality, public order and the general welfare in a democratic society.
These rights and freedoms may in no case be exercised contrary to the purposes and principles of the United Nations.

Article 30.

Nothing in this Declaration may be interpreted as implying for any State, group or person any right to engage in any activity or to perform any act aimed at the destruction of any of the rights and freedoms set forth herein.

FN: s deklaration om de mänskliga rättigheterna
Officiellt dokument

Enär erkännandet av det inneboende värdet och av deras lika och oförytterliga rättigheter för alla medlemmar av människosläktet är grundvalen för frihet, rättvisa och fred i världen,

Enär ringaktning och förakt för de mänskliga rättigheterna lett till barbariska gärningar, som upprört mänsklighetens samvete, och tillkomsten av en värld där människorna åtnjuta yttrandefrihet och trosfrihet och frihet från fruktan och nöd, kungjorts som högsta strävan av vanligt folk,

Det är mycket viktigt, om man inte skall tvingas att tillgripa, som en sista utväg tillgripa uppror mot tyranni och förtryck, att de mänskliga rättigheterna ska skyddas av rättsstatsprincipen,

Det är mycket viktigt att främja utvecklingen av vänskapliga förbindelser mellan nationerna,

Medan folk FN har i stadgan ånyo uttryckt sin tro på de grundläggande mänskliga rättigheterna, i värdighet och värde hos varje människa och lika rättigheter för män och kvinnor, och har bestämt sig för att främja sociala framsteg och bättre levnadsvillkor under större frihet,

Medlemsstaterna har åtagit sig att, i samarbete med Förenta nationerna, främjande av allmän och effektiv respekt för de mänskliga rättigheterna och de grundläggande friheterna,

Enär en gemensam uppfattning av dessa fri- och rättigheter är av största betydelse för uppfyllandet av detta åtagande,

Nu därför


Kungör denna FN: s deklaration om de mänskliga rättigheterna som en gemensam riktlinje för alla folk och alla nationer, på det att varje individ och varje samhällsorgan, hålla denna förklaring ständigt i åtanke, ska sträva efter undervisning och utbildning för att främja respekten för dessa fri- och rättigheter samt genom progressiva åtgärder, nationellt och internationellt, för att säkra deras universella och effektivt erkännande och efterlevnad, både bland folken i medlemsstaterna själva och bland folken i områden som står under deras jurisdiktion.

متن اعلامیه جهانی حقوق بشر[ویرایش]

از آنجا که بازشناسی حرمت ذاتی آدمی و حقوق برابر و سلب ناپذیر تمامی اعضای خانوادهٔ بشری بنیان آزادی، عدالت و صلح در جهان است،

از آنجا که بی اعتنایی و تحقیر حقوق انسان به انجام کارهای وحشیانه انجامیده به طوری که وجدان آدمی را در رنج افکنده است، و پدید آمدن جهانی که در آن تمامی ابناء بشر از آزادی بیان و عقیده برخوردار باشند و به رهایی از هراس و نیازمندی رسند، به مثابه عالیترین آرزوی همگی انسانها اعلام شده است،

از آنجا که بایسته است تا آدمی، به عنوان آخرین راهکار، ناگزیر از شوریدن علیه بیدادگری و ستمکاری نباشد، به پاسداری حقوق بشر از راه حاکمیت قانون همت گمارد،

از آنجا که بایسته است تا روابط دوستانه بین ملتها گسترش یابد،

از آنجا که مردمان «ملل متحد» در «منشور»، ایمان خود به اساسی‌ترین حقوق انسانها، در حرمت و ارزش نهادن به شخص انسان را نشان داده و در حقوق برابر زن و مرد هم پیمان شده‌اند و مصمم به ارتقای توسعه اجتماعی و بهبود وضعیت زندگی در فضای آزادترند،

از آنجا که «ممالک عضو»، در همیاری با «ملل متحد»، خود را متعهد به دستیابی به سطح بالاتری از حرمت جهانی برای حقوق بشر و آزادی‌های زیربنایی و دیده بانی آن کرده‌اند،

از آنجا که فهم مشترک از چنین حقوق و آزادیها از اهم امور برای درک کامل چنین تعهدی است،

بنابراین، هم اکنون، «مجمع عمومی»،

این «اعلامیه جهانی حقوق بشر» را به عنوان یک استاندهٔ مشترک و دستاورد تمامی ملل و ممالک اعلان می‌کند تا هر انسان و هر عضو جامعه با به خاطرسپاری این «اعلامیه»، به جد در راه یادگیری و آموزش آن در جهت ارتقای حرمت برای چنین حقوق و آزادیهایی بکوشد و برای اقدامهای پیشبرنده در سطح ملی و بین‌المللی تلاش کند تا [همواره] بازشناسی مؤثر و دیده بانی جهانی [این حقوق ] را چه در میان مردمان «ممالک عضو» و چه در میان مردمان قلمروهای زیر فرمان آنها [تحصیل و] تأمین نماید.

مواد اعلامیه[ویرایش]
مادهٔ ۱[ویرایش]

تمام ابنای بشر آزاد زاده شده و در حرمت و حقوق با هم برابرند. عقلانیت و وجدان به آنها ارزانی شده و لازم است تا با یکدیگر برادرانه رفتار کنند.

مادهٔ ۲[ویرایش]

همه انسانها بی هیچ تمایزی از هر سان که باشند، اعم از نژاد، رنگ، جنسیت، زبان، مذهب، عقاید سیاسی یا هر عقیدهٔ دیگری، خاستگاه اجتماعی و ملی، [وضعیت] دارایی، [محل] تولد یا در هر جایگاهی که باشند، سزاوار تمامی حقوق و آزادیهای مطرح در این «اعلامیه» اند. به علاوه، میان انسانها بر اساس جایگاه سیاسی، قلمروقضایی و وضعیت بین‌المللی مملکت یا سرزمینی که فرد به آن متعلق است، فارغ از اینکه سرزمین وی مستقل، تحت قیمومت، غیرخودمختار یا تحت هرگونه محدودیت در حق حاکمیت خود باشد، هیچ تمایزی وجود ندارد.

مادهٔ ۳[ویرایش]

هر فردی سزاوار و محق به زندگی، آزادی و امنیت فردی است.

مادهٔ ۴[ویرایش]

هیچ احدی نباید در بردگی یا بندگی نگاه داشته شود: بردگی و داد و ستد بردگان از هر نوع و به هر شکلی باید باز داشته شده و ممنوع شود.

مادهٔ ۵[ویرایش]

هیچ‌کس نمی‌بایست مورد شکنجه یا بیرحمی و آزار، یا تحت مجازات غیرانسانی و یا رفتاری قرارگیرد که منجر به تنزل مقام انسانی وی گردد.

مادهٔ ۶[ویرایش]

هر انسانی سزاوار و محق است تا همه جا در برابر قانون به عنوان یک شخص به رسمیت شناخته شود.

مادهٔ ۷[ویرایش]

همه در برابر قانون برابرند و همگان سزاوار آن اند تا بدون هیچ تبعیضی به طور برابر در پناه قانون باشند. همه انسانها محق به پاسداری و حمایت در برابر هرگونه تبعیض که ناقض این «اعلامیه» است. همه باید در برابر هر گونه عمل تحریک آمیزی که منجر به چنین تبعیضاتی شود، حفظ شوند.

مادهٔ ۸[ویرایش]

هر انسانی سزاوار و محق به دسترسی مؤثر به مراجع دادرسی از طریق محاکم ذی‌صلاح ملی در برابر نقض حقوق اولیه‌ای است که قوانین اساسی یا قوانین عادی برای او برشمرده و به او ارزانی داشته‌اند.

مادهٔ ۹[ویرایش]

هیچ احدی نباید مورد توقیف، حبس یا تبعید خودسرانه قرار گیرد.

مادهٔ ۱۰[ویرایش]

هر انسانی سزاوار و محق به دسترسی کامل و برابر به دادرسی آشکار و عادلانه توسط دادگاهی بیطرف و مستقل است تا در برابر هر گونه اتهام جزایی علیه وی، به حقوق و تکالیف وی رسیدگی کند.

مادهٔ ۱۱[ویرایش]

هر شخصی متهم به جرمی کیفری، سزاوار و محق است تا زمان احراز و اثبات جرم در برابر قانون، در محکمه‌ای علنی که تمامی حقوق وی در دفاع از خویشتن تضمین شده باشد، بیگناه تلقی شود.
هیچ احدی به حسب ارتکاب هرگونه عمل یا ترک عملی که مطابق قوانین مملکتی یا بین‌المللی، در زمان وقوع آن، حاوی جرمی کیفری نباشد، نمی‌بایست مجرم محسوب گردد. همچنین نمی‌بایست مجازاتی شدیدتر از آنچه که در زمان وقوع جرم [در قانون] قابل اعمال بود، بر فرد تحمیل گردد.

مادهٔ ۱۲[ویرایش]

هیچ احدی نمی‌بایست در قلمرو خصوصی، خانواده، محل زندگی یا مکاتبات شخصی، تحت مداخله [و مزاحمت] خودسرانه قرار گیرد. به همین سیاق شرافت و آبروی هیچ‌کس نباید مورد تعرض قرار گیرد. هر کسی سزاوار و محق به حفاظت قضایی و قانونی در برابر چنین مداخلات و تعرضاتی است.

مادهٔ ۱۳[ویرایش]

هر انسانی سزاوار و محق به داشتن آزادی جابه جایی [حرکت از نقطه‌ای به نقطه‌ای دیگر] و اقامت در [در هر نقطه‌ای] درون مرزهای مملکت است.
هر انسانی محق به ترک هر کشوری، از جمله کشور خود، و بازگشت به کشور خویش است.

مادهٔ ۱۴[ویرایش]

هر انسانی سزاوار و محق به پناهجویی و برخورداری از پناهندگی در کشورهای پناه دهنده در برابر پیگرد قضایی است.
چنین حقی در مواردی که پیگرد قضایی منشأیی غیرسیاسی داشته باشد و یا نتیجه ارتکاب عملی مغایر با اهداف و اصول «ملل متحد» باشد، ممکن است مورد استناد قرار نگیرد.

مادهٔ ۱۵[ویرایش]

هر انسانی سزاوار و محق به داشتن تابعیتی [ملیتی] است.
هیچ احدی را نمی‌بایست خودسرانه از تابعیت [ملیت] خویش محروم کرد، و یا حق تغییر تابعیت [ملیت] را از وی دریغ نمود.

مادهٔ ۱۶[ویرایش]

مردان و زنان بالغ، بدون هیچ گونه محدودیتی به حیث نژاد، ملیت، یا دین حق دارند که با یکدیگر زناشویی کنند و خانواده‌ای بنیان نهند. همه سزاوار و محق به داشتن حقوقی برابر در زمان عقد زناشویی، در طول زمان زندگی مشترک و هنگام فسخ آن هستند.
عقد ازدواج نمی‌بایست صورت بندد مگر تنها با آزادی و رضایت کامل همسران که خواهان ازدواجند.
خانواده یک واحد گروهی طبیعی و زیربنایی برای جامعه است و سزاوار است تا به وسیلهٔ جامعه و «حکومت» نگاهداری شود.

مادهٔ ۱۷[ویرایش]

هر انسانی به تنهایی یا با شراکت با دیگران حق مالکیت دارد.
هیچ‌کس را نمی‌بایست خودسرانه از حق مالکیت خویش محروم کرد.

مادهٔ ۱۸[ویرایش]

هر انسانی محق به داشتن آزادی اندیشه، وجدان و دین است؛ این حق شامل آزادی دگراندیشی، تغییر مذهب [دین]، و آزادی علنی [و آشکار] کردن آئین و ابراز عقیده، چه به صورت تنها، چه به صورت جمعی یا به اتفاق دیگران، در قالب آموزش، اجرای مناسک، عبادت و دیده بانی آن در محیط عمومی و یا خصوصی است.

مادهٔ ۱۹[ویرایش]

هر انسانی محق به آزادی عقیده و بیان است؛ و این حق شامل آزادی داشتن باور و عقیده‌ای بدون [نگرانی] از مداخله [و مزاحمت]، و حق جستجو، دریافت و انتشار اطلاعات و افکار از طریق هر رسانه‌ای بدون ملاحظات مرزی است.

مادهٔ ۲۰[ویرایش]

هر انسانی محق به آزادی گردهمایی و تشکیل انجمنهای مسالمت آمیز است.
هیچ‌کس نمی‌بایست مجبور به شرکت در هیچ انجمنی شود.

مادهٔ ۲۱[ویرایش]

هر شخصی حق دارد که در مدیریت دولت کشور خود، مستقیماً یا به واسطه انتخاب آزادانه نمایندگانی شرکت جوید.
هر شخصی حق دسترسی برابر به خدمات عمومی در کشور خویش را دارد.
ارادهٔ مردم می‌بایست اساس حاکمیت دولت باشد؛ چنین اراده‌ای می‌بایست در انتخاباتی حقیقی و ادواری اعمال گردد که مطابق حق رأی عمومی باشد که حقی جهانی و برابر برای همه است. رأی گیری از افراد می‌بایست به صورت مخفی یا به طریقه‌ای مشابه برگزار شود که آزادی رأی را تأمین کند.

مادهٔ ۲۲[ویرایش]

هر کسی به عنوان عضوی از جامعه حق دارد از امنیت اجتماعی برخوردار بوده و از راه کوشش در سطح ملی و همیاری بین‌المللی با سازماندهی منابع هر مملکت، حقوق سلب ناپذیر اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خویش را برای حفظ حیثیت و رشد آزادانهٔ شخصیت خویش، به دست آورد.

مادهٔ ۲۳[ویرایش]

هر انسانی حق دارد که صاحب شغل بوده و آزادانه شغل خویش را انتخاب کند، شرایط کاری منصفانه مورد رضایت خویش را دارا باشد و سزاوار حمایت در برابر بیکاری است.
هر انسانی سزاوار است تا بدون رواداشت هیچ تبعیضی برای کار برابر، مزد برابر دریافت نماید.
هر کسی که کار می‌کند سزاوار دریافت پاداشی منصفانه و مطلوب برای تأمین خویش و خانوادهٔ خویش موافق با حیثیت و کرامت انسانی بوده و نیز می‌بایست در صورت نیاز از پشتیبانی‌های اجتماعی تکمیلی برخوردار گردد.
هر شخصی حق دارد که برای حفاظت از منافع خود اتحادیه صنفی تشکیل دهد و یا به اتحادیه‌های صنفی بپیوندد.

مادهٔ ۲۴[ویرایش]

هر انسانی سزاوار استراحت و اوقات فراغت، زمان محدود و قابل قبولی برای کار و مرخصی‌های دوره‌ای همراه با حقوق است.

مادهٔ ۲۵[ویرایش]

هر انسانی سزاوار یک زندگی با استانداردهای قابل قبول برای تأمین سلامتی و رفاه خود و خانواده اش، از جمله تأمین خوراک، پوشاک، مسکن، مراقبت‌های پزشکی و خدمات اجتماعی ضروری است و همچنین حق دارد که در زمان‌های بیکاری، بیماری، نقص عضو، بیوگی، سالمندی و فقدان منابع تأمین معاش، تحت هر شرایطی که از حدود اختیار وی خارج است، از تأمین اجتماعی بهره‌مند گردد.
دورهٔ مادری و دورهٔ کودکی سزاوار توجه و مراقبت ویژه است. همهٔ کودکان، اعم از آن که با پیوند زناشویی یا خارج از پیوند زناشویی به دنیا بیایند، می‌بایست از حمایت اجتماعی یکسان برخوردار شوند.

مادهٔ ۲۶[ویرایش]

آموزش و پرورش حق همگان است. آموزش و پرورش می‌بایست، دست کم در دروه‌های ابتدایی و پایه، رایگان در اختیار همگان قرار گیرد. آموزش ابتدایی می‌بایست اجباری باشد. آموزش فنی و حرفه‌ای نیز می‌بایست قابل دسترس برای همه مردم بوده و دستیابی به آموزش عالی به شکلی برابر برای تمامی افراد و بر پایه شایستگی‌های فردی صورت پذیرد.
آموزش و پرورش می‌بایست در جهت رشد همه جانبهٔ شخصیت انسان و تقویت رعایت حقوق بشر و آزادی‌های اساسی باشد. آموزش و پرورش باید به گسترش حسن تفاهم، دگرپذیری [تسامح] و دوستی میان تمامی ملتها و گروههای نژادی یا دینی و نیز به برنامه‌های «ملل متحد» در راه حفظ صلح یاری رساند.
پدر و مادر در انتخاب نوع آموزش و پرورش برای فرزندان خود برتری دارند.

مادهٔ ۲۷[ویرایش]

هر شخصی حق دارد آزادانه در زندگی فرهنگی اجتماع خویش همکاری کند، از گونه‌های مختلف هنرها برخوردار گردد و در پیشرفت علمی سهیم گشته و از منافع آن بهره‌مند شود.
هر شخصی به عنوان آفرینشگر، حق حفاظت از منافع مادی و معنوی حاصل از تولیدات علمی، ادبی یا هنری خویش را داراست.

مادهٔ ۲۸[ویرایش]

هر شخصی سزاوار نظمی اجتماعی و بین‌المللی است که در آن حقوق و آزادیهای مطرح در این «اعلامیه» به تمامی تأمین و اجرائی گردد.

مادهٔ ۲۹[ویرایش]

هر فردی در برابر جامعه اش که تنها در آن رشد آزادانه و همه جانبهٔ او میسر می‌گردد، مسئول است.
در تحقق آزادی و حقوق فردی، هر کس می‌بایست تنها زیر محدودیت‌هایی قرار گیرد که به واسطهٔ قانون فقط به قصد امنیت در جهت بازشناسی و مراعات حقوق و آزادی‌های دیگران وضع شده است تا اینکه پیش شرط‌های عادلانهٔ اخلاقی، نظم عمومی و رفاه همگانی در یک جامعه مردمسالار تأمین گردد.
این حقوق و آزادی‌ها شایسته نیست تا در هیچ موردی خلاف با هدف‌ها و اصول «ملل متحد» اعمال شوند.

مادهٔ ۳۰[ویرایش]

در این «اعلامیه» هیچ چیز نباید به گونه‌ای برداشت شود که برای هیچ «حکومت»، گروه یا فردی متضمن حقی برای انجام عملی به قصد از میان بردن حقوق و آزادی‌های مندرج در این «اعلامیه» باشد.

متن اعلاميه جهانی حقوق بشر

اعلاميه جهانی حقوق بشر که در 10 دسامبر 1948 به تصويب رسيده ، رواق بنای
حقوق بشر را تشکيل می دهد که مسئوليت ساخت آن بر عهده ی ملل متحد است.

د يباچه 

از آن جا كه شناسايی حيثيت و كرامت ذاتی تمام اعضای خانوادهء بشری و حقوق برابر و سلب ناپذير آنان اساس آزادی ، عدالت و صلح در جهان است؛ 

از آن جا كه ناديده گرفتن و تحقير حقوق بشر به اقدامات وحشيانه ای انجاميده كه وجدان بشر را برآشفته‌اند و پيدايش جهانی كه در آن افراد بشر در بيان و عقيده آزاد، و از ترس و فقر فارغ باشند، عالی ترين آرزوی بشر اعلا م شده است؛ 

از آن جا كه ضروری است كه از حقوق بشر با حاكميت قانون حمايت شود تا انسان به عنوان آخرين چاره به طغيان بر ضد بيداد و ستم مجبور نگردد؛ 

از آن جا كه گسترش روابط دوستانه ميان ملت‌ها بايد تشويق شود؛ 

از آن جا كه مردمان ملل متحد، ايمان خود را به حقوق اساسی بشر و حيثيت و كرامت و ارزش فرد انسان و برابری حقوق مردان و زنان ، دوباره در منشور ملل متحد اعلا م و عزم خود را جزم كرده‌اند كه به پيشرفت اجتماعی ياری رسانند و بهترين اوضاع زندگی را در پرتو آزادی فزاينده به وجود آورند؛ 

از آن جا كه دولت‌های عضو ء متحد شده‌اند كه رعايت جهانی و موثر حقوق بشر و آزادی‌های اساسی را با همكاری سازمان ملل متحد تضمين كنند؛ 

از آن جا كه برداشت مشترك در مورد اين حقوق و آزادی‌ها برای اجرای كامل اين تعهد كمال اهميت را دارد؛ 

مجمع عمومی اين اعلاميهء جهانی حقوق بشر را آرمان مشترك تمام مردمان و ملت‌ها اعلا م می‌كند تا همهء افراد و تمام نهادهای جامعه اين اعلاميه را همواره در نظر داشته باشند و بكوشند كه به ياری آموزش و پرورش ، رعايت اين حقوق و آزادی‌ها را گسترش دهند و با تدابير فزايندهء ملی و بين المللی ، شناسايی و اجرای جهانی و موثر آن‌هارا چه در ميان مردمان كشورهای عضو و چه در ميان مردم سرزمين‌هايی كه در قلمرو آن‌ها هستند، تامين كنند. 

مادهء ١
تمام افراد بشر آزاد زاده می‌شوند و از لحاظ حيثيت و كرامت و حقوق با هم برابراند. همگی دارای عقل و وجدان هستند و بايد با يكديگر با روحيه ای برادرانه رفتار كنند. 

مادهء ٢ 
هر كس می‌تواند بی هيچ گونه تمايزی، به ويژه از حيث نژاد، رنگ، جنس، زبان، دين، عقيده ء سياسی يا هر عقيده ء ديگر، و همچنين منشا ملی يا اجتماعی، ثروت، ولادت يا هر وضعيت ديگر، از تمام حقوق و همهء آزادی‌های ذكرشده در اين اعلاميه بهره مند گردد. 
به علاوه نبايد هيچ تبعيضی به عمل آيد كه مبتنی بر وضع سياسی، قضايی يا بين المللی كشور يا سرزمينی باشد كه شخص به آن تعلق دارد، خواه اين كشور يا سرزمين مستقل، تحت قيمومت يا غير خودمختار باشد، يا حاكميت آن به شكلی محدود شده باشد. 

مادهء ٣  
هر فردی حق زندگی، آزادی و امنيت شخصی دارد. 

مادهء ٤  
هيچ كس را نبايد در بردگی يا بندگی نگاه داشت. بردگی و دادوستد بردگان به هر شكلی كه باشد، ممنوع است. 

مادهء ٥  
هيچ كس نبايد شكنجه شود يا تحت مجازات يا رفتاری ظالمانه، ضد انسانی يا تحقيرآميز قرار گيرد. 

مادهء ٦  
هر كس حق دارد كه شخصيت حقوقی اش در همه جا به رسميت شناخته شود. 

مادهء ٧  
همه در برابر قانون مساوی هستند و حق دارند بی هيچ تبعيضی از حمايت يكسان قانون برخوردار شوند. همه حق دارند در مقابل هر تبعيضی كه ناقض اعلا ميهء حاضر باشد، و بر ضد هر تحريكی كه برای چنين تبعيضی به عمل آيد، از حمايت يكسان قانون بهره مند گردند. 

مادهء ٨  
در برابر اعمالی كه به حقوق اساسی فرد تجاوز كنند ـ حقوقی كه قانون اساسی يا قوانين ديگر برای او به رسميت شناخته است ـ هر شخصی حق مراجعه‌ء موثر به دادگاه‌های ملی صالح را دارد. 

مادهء ٩  
هيچ كس را نبايد خودسرانه توقيف، حبس يا تبعيد كرد. 

مادهء ١٠  
هر شخص با مساوات كامل حق دارد كه دعوايش در دادگاهی مستقل و بی طرف، منصفانه و علنی رسيدگی شود و چنين دادگاهی در باره‌ ء حقوق و الزامات وی، يا هر اتهام جزايی كه به او زده شده باشد، تصميم بگيرد. 

مادهء ١١  
١- هر شخصی كه به بزهكاری متهم شده باشد، بی گناه محسوب می‌شود تا هنگامی كه در جريان محاكمه ای علنی كه در آن تمام تضمين‌های لازم برای دفاع او تامين شده باشد، مجرم بودن وی به طور قانونی محرز گردد. 
٢- هيچ كس برای انجام دادن يا انجام ندادن عملی كه در موقع ارتكاب آن، به موجب حقوق ملی يا بين المللی جرم شناخته نمی‌شده است، محكوم نخواهد شد. همچنين هيچ مجازاتی شديدتر از مجازاتی كه در موقع ارتكاب جرم به آن تعلق می‌گرفت، دربارهء كسی اعمال نخواهد شد. 

مادهء ١٢  
نبايد در زندگی خصوصی، امور خانوادگی، اقامت گاه يا مكاتبات هيچ كس مداخله‌های خودسرانه صورت گيرد يا به شرافت و آبرو و شهرت كسی حمله شود. در برابر چنين مداخله‌ها و حمله‌هايی، برخورداری از حمايت قانون، حق هر شخصی است. 

مادهء ١٣  
١- هر شخصی حق دارد در داخل هر كشور آزادانه رفت وآمد كند و اقامتگاه خود را برگزيند. 
٢- هر شخصی حق دارد هر كشوری ، از جمله كشور خود را ترك كند يا به كشورخويش بازگردد. 

مادهء ١٤  
١- در برابر شكنجه، تعقيب و آزار، هر شخصی حق درخواست پناهندگی و برخورداری از پناهندگی در كشورهای ديگر را دارد. 
٢- در موردی كه تعقيب واقعا در اثر جرم عمومی و غيرسياسی يا در اثر اعمالی مخالف با هدف‌ها و اصول ملل متحد باشد، نمی‌توان به اين حق استناد كرد. 

مادهء ١٥  
١- هر فردی حق دارد كه تابعيتی داشته باشد. 
٢- هيچ كس رانبايد خودسرانه از تابعيت خويش ، يا از حق تغيير تابعيت محروم كرد. 

مادهء ١٦  
١- هر مرد و زن بالغی حق دارند بی هيچ محدوديتی از حيث نژاد، مليت، يا دين با همديگر زناشويی كنند و تشكيل خانواده بدهند. در تمام مدت زناشويی و هنگام انحلال آن، زن و شوهر در امور مربوط به ازدواج حقوق برابر دارند. 
٢- ازدواج حتما بايد با رضايت كامل و آزادانهء زن و مرد صورت گيرد. 
٣- خانواده ركن طبيعی و اساسی جامعه است و بايد از حمايت جامعه و دولت بهره مند شود. 

مادهء ١٧  
١- هر شخصی به تنهايی يا به صورت جمعی حق مالكيت دارد. 
٢- هيچ كس را نبايد خودسرانه از حق مالكيت محروم كرد. 

مادهء ١٨  
هر شخصی حق دارد از آزادی انديشه، وجدان و دين بهره مند شود. اين حق مستلزم آزادی تغيير دين يا اعتقاد و همچنين آزادی اظهار دين يا اعتقاد، در قالب آموزش دينی، عبادت‌ها و اجرای آيين‌ها و مراسم دينی به تنهايی يا به صورت جمعی، به طور خصوصی يا عمومی است. 

مادهء ١٩  
هر فردی حق آزادی عقيده و بيان دارد و اين حق، مستلزم آن است كه كسی از داشتن عقايد خود بيم و نگرانی نداشته باشد و در كسب و دريافت و انتشار اطلاعات و افكار، به تمام وسايل ممكن، و بدون ملاحظات مرزی، آزاد باشد. 

مادهء ٢٠  
١- هر شخصی حق دارد از آزادی تشكيل اجتماعات، مجامع و انجمن‌های مسالمت آميز بهره مند گردد. 
٢- هيچ كس را نبايد به شركت در هيچ اجتماعی مجبور كرد. 

مادهء ٢١  
١- هر شخصی حق دارد كه در اداره‌ء امور عمومی كشور خود، مستقيما يا به وساطت نمايندگانی كه آزادانه انتخاب شده باشند، شركت جويد. 
٢- هر شخصی حق دارد با شرايط برابر به مشاغل عمومی كشور خود دست يابد. 

مادهء ٢٢  
هر شخصی به عنوان عضو جامعه، حق امنيت اجتماعی دارد و مجاز است به ياری مساعی ملی و همكاری بين المللی، حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ضروری برای حفظ حيثيت و كرامت و رشد آزادانهء شخصيت خودرا، با توجه به تشكيلا ت و منابع هر كشور، به دست آورد. 

مادهء ٢٣  
١- هر شخصی حق دارد كار كند، كار خود را آزادانه برگزيند، شرايط منصفانه و رضايت بخشی برای كار خواستار باشد و در برابر بیكاری حمايت شود. 
٢- همه حق دارند كه بی هيچ تبعيضی، در مقابل كار مساوی، مزد مساوی بگيرند. 
٣- هركسی كه كار می‌كند حق دارد مزد منصفانه و رضايت بخشی دريافت دارد كه زندگی او و خانواده اش را موافق حيثيت و كرامت انسانی تامين كند و در صورت لزوم با ديگر وسايل حمايت اجتماعی كامل شود. 
٤- هر شخصی حق دارد كه برای دفاع از منافع خود با ديگران اتحاديه تشكيل دهد و يا به اتحاديه‌های موجود بپيوندد. 

مادهء ٢٤  
هر شخی حق استراحت، فراغت و تفريح دارد و به ويژه بايد از محدوديت معقول ساعات كار و مرخصی‌ها و تعطيلا ت ادواری با دريافت حقوق بهره مند شود. 

مادهء ٢٥  
١- هر شخصی حق دارد كه از سطح زندگی مناسب برای تامين سلامتی و رفاه خود و خانواده اش، به ويژه از حيث خوراك، پوشاك، مسكن، مراقبت‌های پزشكی و خدمات اجتماعی ضروری برخوردار شود. همچنين حق دارد كه در مواقع بیكاری، بيماری، نقص عضو، بيوگی، پيری يا در تمام موارد ديگری كه به عللی مستقل از ارادهء خويش وسايل امرار معاشش را از دست داده باشد، از تامين اجتماعی بهره مند گردد. 
٢- مادران و كودكان حق دارند كه از كمك و مراقبت ويژه برخوردار شوند. همهء كودكان، اعم از آن كه در پی ازدواج يا بی ازدواج زاده شده باشند، حق دارند كه از حمايت اجتماعی يكسان بهره مند گردند. 

مادهء ٢٦  
١- هر شخصی حق دارد كه از آموزش و پرورش بهره مند شود. آموزش و پرورش، و دست كم آموزش ابتدايی و پايه، بايد رايگان باشد. آموزش ابتدايی اجباری است. آموزش فنی و حرفه ای بايد همگانی شود و دست يابی به آموزش عالی بايد با تساوی كامل برای همه امكان پذير باشد تا هركس بتواند بنا به استعداد خود از آن بهره مند گردد. 
٢- هدف آموزش و پرورش بايد شكوفايی همه جانبهء شخصيت انسان و تقويت رعايت حقوق بشر و آزادی‌های اساسی باشد. آموزش و پرورش بايد به گسترش حسن تفاهم، دگرپذيری و دوستی ميان تمام ملت‌ها و تمام گروه‌های نژادی يا دينی و نيز به گسترش فعاليت‌های ملل متحد در راه حفظ صلح ياری رساند. 
٣- پدر و مادر در انتخاب نوع آموزش و پرورش برای فرزندان خود، برديگران حق تقدم دارند.

مادهء ٢٧  
١- هر شخصی حق دارد آزادانه در زندگی فرهنگی اجتماع، سهيم و شريك گردد و از هنرها و به ويژه از پيشرفت علمی و فوايد آن بهره مند شود. 
٢- هركس حق دارد از حمايت منافع معنوی و مادی آثار علمی، ادبی يا هنری خود برخوردار گردد. 

مادهء ٢٨  
هر شخصی حق دارد خواستار برقراری نظمی در عرصه‌ء اجتماعی و بين المللی باشد كه حقوق و آزادی‌های ذكرشده در اين اعلاميه را، به تمامی تأمين و عملی سازد. 

مادهء ٢٩  
١- هر فردی فقط در برابر آن جامعه ای وظايفی برعهده دارد كه رشد آزادانه و همه جانبهء او را ممكن می‌سازد. 
٢- هركس در اعمال حقوق و بهره گيری از آزادی‌های خود فقط تابع محدوديت‌هايی قانونی است كه صرفا برای شناسايی و مراعات حقوق و آزادی‌های ديگران و برای رعايت مقتضيات عادلانه‌ء اخلاقی و نظم عمومی و رفاه همگانی در جامعه ای دموكراتيك وضع شده اند. 
٣- اين حقوق و آزادی‌ها در هيچ موردی نبايد بر خلاف هدف‌ها و اصول ملل متحد اعمال شوند. 

مادهء ٣٠  
هيچيك از مقررات اعلاميه‌ء حاضر نبايد چنان تفسير شود كه برای هيچ دولت، جمعيت يا فردی متضمن حقی باشد كه به موجب آن برای از بين بردن حقوق و آزادی‌های مندرج در اين اعلاميه فعاليتی انجام دهد يا به عملی دست بزند.